نامه علی نظیف به معلمان کشور

ALI nazif

نامه علی نظیف به معلمان کشور
معلم گرامی
با اهدای سلام

درکتاب فرهنگ فارسی عمید، معلم را معادل با واژه های مانند: تعلیم دهنده، آموزاننده و آموزگار آورده شده است. درلغت نام دهخدا، نیز معلم را به معنی آموزاننده، مدرس و آموزگار معنی کرده اند. اما به راستی معلم کیست؟

گاه عادت به امور روزانه ما را از تقدس تعاریف، اسامی و وظایفمان دور می کند. می دانم که میدانید شما همان گروهی هستید که ادامه شغل انبیا را در پیش گرفته اید، اما آیا همانند الگوهایمان رفتار می کنیم؟

لطفا اندکی زمان برای تفکر در ایام گذشته و تعیین رویکرد مسیر آینده تان اختصاص دهید. وضعیت معیشتی، اوضاع اقتصادی، مشکلات اجتماعی و فرهنگی، عدم تکریم شغل مقدس معلمی در جامعه و از دید سیاست گذاران، قوانین دست و پاگیر و مشکلات شخصی، مواردی هستند که همه ما با آنها دست به گریبانیم. نه در فضای سیاسی وارد می شوم نه در فضای مذهبی، از شما می خواهم در فضای آموزشی به این چند خط دست نوشته نگاهی داشته باشید.

میدانم که می دانید شما الگوی دانش آموزانتان هستید و آنها از شما بی نهایت تاثیرپذیرند. جامعه هدف شما نوجوانانی انعطاف پذیر هستند که احتمالا آینده را در بیان شما می آموزند. گاه فکر میکنیم مدرس ریاضی و شیمی و فیزیک و … درس زندگی نمی دهد، ولی در اشتباهیم. رفتار، گفتار و کردار شما دورنمایی از آینده را برای دانش آموزتان ترسیم می کند. نگاه مثبت شما به هوش، خلاقیت، تفکر یا نوع نگاه یک دانش آموز، او را به آینده خوشبین می کند و تخریب، توهین و یا بی توجهی شما ، او را نسبت به خود بدبین می کند. تصور کنید دانش آموزی که به دلیل شرایط محیطی نا مناسب در حال حاضر، از افراد قوی و علمی کلاس محسوب نمی شود و نیاز به توجه بیشتر دارد (یاد بگیریم از کلمه ضعیف یا کلماتی با بار منفی شخصیتی استفاده نکنیم) یا به دلایل اجتماعی نا مناسب در جایگاه اخلاقی بالایی قرار ندارد(یاد بگیریم لقب و صفات نامناسب که بار منفی شخصیتی برای نوجوان دارد استفاده نکنیم) یا به دلایل ژنتیکی از فیزیک مناسبی برخوردار نیست(یاد بگیریم ابعاد مثبت فردی را پررنگ جلوه دهیم) در گروه مخاطبمان داریم. آیا وظایف انسانی و وظایف مقدس معلمی را برایشان به درستی به بار نشانده ایم؟

زمانی مشخص، شرایطی معلوم و درآمدی از پیش تعیین شده، به ما فرصت معلم بودن را داده و از سوی دیگر تاکید می کنم همه ما مسائلی در وضع شخصی خود داریم. عدم انتقال احساسات ما به جامعه هدف اولین نشانه حرفه ای بودن محسوب می شود. از زمانمان بهترین استفاده را بکنیم و با تاکید به توانایی های فردی هر داوطلب، پیشگیری از تمسخر و تحقیر کاستی ها، دوری از فضا و مسائل سیاسی، اجتماعی، کمک به خودشناسی آنان و ایجاد خاطراتی مثبت و ماندگار در ذهن پزشکان، قضات، مهندسین و آینده سازان کشورمان نقشی فراموش نشدنی را در ارتقا و بهبود سال های پیش رو داشته باشیم.

با احترام
علی نظیف         

 

 

نامه ویکتور فرانکل به معلمان بعد از آزادی را بخوانید…

نامه علی نظیف به معلمان کشور        

4 دیدگاه

  • بسیار عالی استاد 🙂

    پاسخ
    • نظر لطفتونه دوست عزیز

      پاسخ
  • Sharayet nabayad Tarif konandeye Amale ma bashe
    Merci ke in dorre geranbaharo
    yadavar shodid

    پاسخ
    • دل نوشته ها گاهی از قوانین موثرتر ثبت میشن. ارادتمند

      پاسخ

افزودن یک دیدگاه